گفت:«آنجا چشمه ی خورشیدهاست

آسمان ها روشن از نور و صفاست

موج اقیانوس جوشان فضاست.»

باز من گفتم که:«بالاتر کجاست؟»

گفت:«بالاتر،جهانی دیگر است

عالمی کز عالم خاکی جداست

پهن دشت، آسمان بی انتهاست»

باز من گفتم که:«بالاتر کجاست؟»

گفت:«بالاتر از آنجا، راه نیست

زان که آنجا بارگاه کبریاست

آخرین معراج ما عرش خداست!»

باز من گفتم که:«بالاتر کجاست؟»

لحظه ای در دیدگانم خیره شد

گفت: «این اندیشه ها بس نارساست!»

گفتمش:«از چشم شاعر کن نگاه

تا نپنداری که گفتاری خطاست:

      دورتر از چشمه ی خورشیدها؛

                 برتر از این عالم بی انتها؛
                           باز هم بالاتر از عرش خدا

                                    عرصه ی پرواز مرغ فکر ماست.»